|
|
|
|
|
در زمستان، زیباترین فصل دنیا، برف، زیباترین رحمت آفریدگار جهان باریدن گرفت.
در این زیبا روز برفی، این شعر برفی تقدیم به انسان هایی که دلشان به سپیدی برف است: برف می بارد برف می بارد به روی خار و خارا سنگ اینک اینک در کنار شعله آتش قصه می گوید برای بچه های خود عمو نوروز: گفته بودم زندگی زیباست آری آری زندگی زیباست زندگی آتشگهی دیرینه پابرجاست گر بیفروزیش رقص شعله اش در هر کران پیداست ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست. |
||